Nederlandse diaspora wereldwijd

Nederlanders slaan graag hun vleugels uit. In de Nederlandse geschiedenis heeft vrijwel heel de wereld een rol gespeeld. De Nederlandse diaspora is wereldwijd verweven in tientallen culturen. De Nederlandse architectuur is te bewonderen op historische plekken van Senegal tot Bangladesh. Geografische namen in het Nederlands zijn talrijk. Legio talen kennen woorden uit het Nederlands. Nederlandse ontdekkingsreizigers, wetenschappers en handelaren brachten overal Nederlandse invloeden.

Meer: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/carriere/65848-nederlandse-diaspora-wereldwijd.html

GLOBALGIVING

The 2012 Global Diaspora Forum, powered by the International diaspora Engagement Alliance (IdEA), is focusing on how new technology can empower and increase diaspora philanthropy, social entrepreneurship, volunteerism, and social innovation. In honor of this event, IdEA launched a partnership with GlobalGiving as a way to promote philanthropy among diaspora communities. The projects below reflect diaspora-led initiatives that are making a difference in their countries of origin or ancestry. If you have a project you would like to be featured on the IdEA landing page, please nominate your organization for the next GlobalGiving Open Challenge. Your diaspora organization is also invited to become a member organization of IdEA.

more: http://www.globalgiving.org/IdEA/

De gouden Indonesische diaspora

      door Wilma van der Maten

Chique geklede vrouwen op hoge hakken en mannen in batik, de officiële Indonesische dracht, doen zich in de hal van het statige Jakarta Conventie Centrum tegoed bij de talrijke Indonesische snackkraampjes onder plastic klapperbomen. Nergens smaakt de lemper ayam (kip in kleefrijst omwikkeld met bananenbladeren) zo lekker als in Indonesië, beaamt een van de vierduizend Indonesiërs. Vanuit alle hoeken van de wereld zijn ze naar Jakarta overgekomen voor het tweede Indonesische Diaspora Congres.

Het zijn de meest succesvolle Indonesiërs, zoals Iwan Sunito, eigenaar van een constructiebedrijf in Australië en Sehat Sutardja, oprichter van een IT-multinational in de Amerikaanse Silicon Valley. Zebehoren tot de rijkste Indonesiërs in het buitenland. Geen wonder dat president Susilo Bambang Yudhoyono in de congreszaal haamert op hun nationalistisch sentiment, in de hoop dat zijn gefortuneerde landgenoten willen investeren in hun land, waar de munt in een vrije val is geraakt en steeds meer dollars terugvloeien naar Amerika. Geen zakenman zegt het vandaag hardop, maar toch: zolang de Indonesische economie wordt bedreigd door endemische corruptie en toenemend religieus geweld piekert niemand van de Diasporagroep erover een cent in het moederland te investeren.

“Niet alleen financieel kan de Indonesische diaspora een bijdrage leveren aan de economische ontwikkeling van onze natie”, stelt Achmad Adhitya (33), die binnenkort als maritiem-deskundige aan de universiteit van Leiden hoopt te promoveren. De hulp gaat volgens hem veel verder. ""Als er geen einde komt aan het kankergezwel van de corruptie, blijft het geld weggooien in een bodemloze put."

Wil Indonesië, zoals een recent McKinseyrapport voorspelt, in 2025 tot de vijf grootste economieën ter wereld behoren, dan moet er vooral een mentaliteitsverandering in zijn land plaatsvinden. “Van de oude garde, die gevangen zit in het Indonesische bureaucratische en corrupte systeem, valt geen doorbraak meer te verwachten”, stelt Adhitya, een lange, slungelige intellectueel, die vandaag geen tijd heeft voor het eten van snacks. Hij kwam naar het Diaspora Congres in Jakarta met een duidelijke missie; hij probeert zoveel mogelijk goed opgeleide Indonesische jongeren ervan te overtuigen dat ze over de hele wereld Indonesische netwerken dienen op te bouwen en informatie met elkaar moeten uitwisselen. “Over zeventien jaar moet Indonesië die economische wereldmacht al zijn. In mijn generatie bevinden zich de toekomstige leiders, de ministers, beleidsmakers en presidenten. Wij zijn de gouden jeugd. We moeten elkaar daarom nu al leren kennen”, klinkt het vastberaden uit de mond van Adhitya. Hij lijkt sprekend op de populaire gouverneur van Jakarta Joko Widodo. ‘Jokowi’, zoals de Jakartanen hem liefkozend aanspreken, voert net zoals zijn jongere uitgave een aflatende strijd tegen corruptie en ongelijkheid.

Maar de politiek wil Adhitya voorlopig nog niet in, omdat je zonder je handen ‘smerig’ te maken niet ver komt. Hij noemt zichzelf liever een jongerenactivist, die gelooft in onderwijs als sleutel voor ontwikkeling. “Voor goed onderwijs moet je nog steeds naar het buitenland”, stelt de activist, die vorig jaar op het congres in Los Angeles de eerste Indonesische Diaspora Award voor Jongeren ontving, als erkenning voor zijn reizen door Indonesië, waarmee hij jongeren ‘Van Sabang to Merauke’, een van president Soekarno’s populairste leuzen, bewust probeerde te maken van een studie in het buitenland. “Ik wilde Indonesië door mijn eigen ogen zien. Zo ontdekte ik dat veel jongeren nauwelijks toegang hebben tot internet en niets weten van de mogelijkheid een internationale studiebeurs aan te vragen”.

Achmad Adhitya, die zelf in een eenvoudig middenklasgezin in Lampung op Sumatra opgroeide, kon dankzij een Nederlandse studiebeurs in Leiden aan de bak. “Een juweel van een studie”, volgens hem. Vorig jaar kreeg hij bezoek van de toenmalige prins Willem Alexander nij zijn studieproject over het beschermen van het ecosysteem in de oceaan met zeegras. Adhitya is nog niet gepromoveerd, maar nu al lopen internationale maritieme onderzoekorganisaties aan hem te trekken. Een ding weet hij zeker: als  hij zijn doctoraal op zak heeft, gaat hij terug naar Indonesië. Dat ziet hij als zijn plicht. Niet dat alle opgeleide jongeren volgens hem terug moeten en geen carrière in het buitenland zouden mogen maken. Als patriot heeft hij een nieuwe definitie van nationalisme bedacht. “Je hoeft niet in je eigen land te wonen. Ook van buitenaf kun je bijdragen aan de ontwikkeling."  zie : http://www.oneworld.nl/bloggen/blogs/van-jakarta-new-delhi-tot-aan-islamabad/de-gouden-indonesische-diaspora

TRANSNATIONALISME & DIASPORA

Hoofdstuk I Transnationalisme & diaspora 

Vanaf de jaren vijftig migreren Afro-Surinaamse vrouwen van alle klassen
naar Nederland en remigreert een kleine groep. De kennis omtrent remigratie
staat in geen verhouding tot de vaak hoog oplopende emoties die dit onderwerp bij de leden van deze groep in levensverhalen losmaakt.1
 In dit onderzoek vraag ik mij af hoe betrokkenheden en identificaties met de herkomst-
en vestigingsdiaspora bij drie generaties Afro-Surinaamse remigrantenvrouwen in levensverhalen worden verteld en hoe aspecten van deze betrokkenheden en identificaties zich verhouden tot specifieke invullingen van het
vrouw-zijn. Daartoe heb ik sekse in navolging van Scott (1988) gedefinieerd
als proces van betekenisgeving op drie vlakken: symbolisch, structureel en
subjectief. Deze processen worden in dit onderzoek als middel gebruikt
waarmee invullingen van sekse kunnen worden beschreven. Analyses van de
processen van ‘roots’ en ‘routes’ (Gilroy 1993; Clifford 1997) geven voorts
inzichten met welke diasporavoorstellingen en -verlangens Afro-Surinaamse
remigrantenvrouwen specifieke betekenissen verlenen aan verschillende contexten. Met deze culturele (re)producties positioneren Afro-Surinaamse remigrantenvrouwen zich in de herkomst- en vestigingsdiaspora en wordt
inzicht verkregen hoe de betrokkenheden en identificaties worden ‘verteld’.
Creolisering vormt in een multi-etnische samenleving als Suriname een centraal begrip in de structurering van sociale relaties. Betrokkenheden en identificaties met diaspora evenals specifieke invullingen van vrouwelijkheid zijn
dan ook verbonden met constructies van creolisering en culturele identiteiten. Alvorens hierop uitgebreid in te gaan, wil ik aanvangen met een voorbeeld.  Lees verder: http://dare.uva.nl/document/159776

SOURCE (OR PART OF THE FOLLOWING SOURCE):
Type Dissertation
Title 'Roots gaan waar je vandaan komt' : Een onderzoek naar betrokkenheden
en identificaties met diaspora in levensverhalen van drie generaties AfroSurinaamse remigrantenvrouwen in Paramaribo (1973-2003)
Author P.H. Zuurbier
Faculty Faculty of Social and Behavioural Sciences
Year 2009
Pages 395
ISBN 9789056296063

CONGRES VAN DE INDONESISCHE DIASPORA

Selamat Datang, Welcome, to the Network of Indonesian Diaspora. 
For you who have registered to attend CID2, please fill the survey 
on the sessions: Click here to take survey

door

Angelic Alihusain-del Castilho

Pulang Kampung: Indonesische diaspora huiswaarts!

Meer dan 4000 personen, hoofdzakelijk van Indonesische afkomst, verzamelden zich in Jakarta ter deelname aan het aan het tweede Congres van de Indonesische Diaspora, welke  van 18-20 augustus plaatsvond in het Jakarta Convention Center. Het thema voor het tweede congres was 'Pulang Kampung' oftewel 'Huiswaarts keren'. Dit thema geeft uiting aan de mogelijke toekomstdroom van Indonesiërs die in het buitenland wonen om op een dag terug te keren naar huis of om ook bij te dragen aan de verdere ontwikkeling van hun land van herkomst. Het eerste congres vond plaats in juli 2012 in Los Angeles en was een initiatief van Ambassadeur Dino Patti Djalal, buitengewoon en gevolmachtigd ambassadeur van Indonesië met als standplaats Washington D.C. in de Verenigde Staten van Amerika. Tijdens het congres in Los Angeles werd het Indonesia Diaspora Network opgericht.

De organisatie 
Het eerste congres begon als een initiatief van Ambassadeur Djalal en was reeds een groot succes. Uit Suriname waren toen aanwezig: Majoor Edward Redjopawiro, Rita Tjien Fooh, directeur Nationaal Archief en Angelic Alihusain-Del Castilho, voormalig ambassadeur van Suriname in Indonesië. Alle drie de participanten uit Suriname verzorgden tijdens dit eerste congres presentaties die zeer goed ontvangen werden.
Een belangrijk besluit van het eerste congres betrof het organiseren van dergelijke congressen op jaarlijkse basis waarbij het tweede congres zou worden georganiseerd in Indonesië. Gedurende het jaar voorafgaand aan dit tweede congres onderging de diaspora van Indonesië een zekere organisatie.

In verschillende landen, waaronder ook in Suriname, werden er via de ambassades van Indonesië en op eigen initiatief, nationale en lokale organisaties opgericht welke zich in het bijzonder toelegden op het meer bekendheid geven aan het belang en de prestaties van de Indonesische diaspora evenals de potentie die deze diaspora heeft om bij te dragen aan de ontwikkeling van Indonesië. Verschillende projecten waren hiervan het resultaat, zoals een gezondheidsproject, een computer voor scholen project en enkele anderen, allemaal geïnitieerd door diaspora afdelingen verspreid over de wereld. Voorts werd er op het ministerie van Buitenlandse Zaken van Indonesië een speciaal bureau ingericht voor het diaspora beleid. 

Het tweede congres 

Hoewel het tweede congres van de Indonesische diaspora op 18 augustus aanving, waren velen reeds eerder aanwezig in Indonesië, om te gast te zijn op het Istana Merdeka bij de viering van 68 jaar onafhankelijkheid van Indonesië op 17 Augustus. Op 18 augustus ving het congres aan. Drie dagen lang werden er workshops en seminars georganiseerd met uiteenlopende thema’s, die allen tot doel hadden meer inzichten te verschaffen en te verkrijgen in de rol die de diaspora wenst en kan spelen in de verdere ontwikkeling van Indonesië op zowel economisch, bestuurlijk als sociaal-maatschappelijk gebied. Dat de thema’s daadwerkelijk de belangstelling van de gemeenschap in diaspora en thuis aanspraken, bleek duidelijk uit het recordaantal bezoekers van de verschillende workshops en het congres in zijn geheel.

Het aantal van meer dan vierduizend overschreed zelfs de verwachtingen van de organisatie. Het congres werd officieel geopend op 19 augustus door de president van de Republiek Indonesië, Susilo Bambang Yudhoyono. Voorafgaand aan zijn toespraak werd de Diaspora Declaratie voorgelezen door 16, speciaal voor deze gelegenheid, uitgekozen personen, de zogenaamde diaspora vertegenwoordigers, afkomstig uit de verschillende landen en representatief voor de drie categorieën welke de Indonesische diaspora kent.

Ook Suriname behoorde tot de groep van voorlezers van deze declaratie en de eer viel te beurt aan Angelic Alihusain-del Castilho, om één van de stellingen uit de zestien punten tellende declaratie voor te houden aan de president en minister Marty Natalegawa van Buitenlandse Zaken.

Belang en betekenis 

In zijn openingstoespraak gaf president Yudhoyono het belang en de betekenis van de Indonesische diaspora voor de verdere ontwikkeling van Indonesië aan. De President gaf aan dat hij vele samenwerkingsmogelijkheden voorziet met de diaspora, maar in het bijzonder de samenwerking tussen de verschillende groepen binnen de diaspora zelf. Het netwerk dat pas sinds een jaar is opgezet bestaat nu al uit 55 afdelingen in 26 landen. “Wij moeten ook die groepen die er nog niet bijzijn, stevig omarmen” zei de president. Voorts verwacht de president een goede samenwerking tussen de diaspora, de centrale overheid en de lokale overheden evenals tussen de diaspora en de Indonesische thuisgemeenschap. “De Indonesische natie en Staat ziet de diaspora als ware vrienden en waardevol voor Indonesië. Indonesië is niet gewoon een land, het is een nalatenschap. De Indonesische diaspora herbergt vele personen die kunnen dienen als een bron van inspiratie voor ons allen,” zei Yudhoyono.

Volgens de president heeft de overheid het proces vergemakkelijkt voor Indonesiërs met een andere nationaliteit om terug te keren naar huis, en vraagt van hen dat zij daarvoor terug geven aan het land middels het plegen van investeringen. Indonesische diaspora hebben niet langer een visum en verblijfsvergunning nodig om langere tijd in Indonesië te verblijven. De President verwees ook naar voorbeelden van reeds geboekte successen zoals het project waarbij de diaspora in Nederland in samenwerking met de overheid van Jakarta groene en milieuvriendelijke dorpen heeft aangelegd daar waar er voorheen informele optrekjes waren langs de rivieroever.

Ook het voorstel om investeren in Indonesië te vergemakkelijken voor leden van de diaspora zal verder bestudeerd worden. Dit voorstel zou moeten inhouden dat leden van de diaspora niet hetzelfde proces hoeven te doorlopen als buitenlanders wanneer zij wensen te investeren.

Voorts heeft het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Indonesië reeds stappen ondernomen om de diaspora een waardige plaats te geven binnen het buitenlands beleid. Op het ministerie is er als eerste stap reeds een bureau voor de diaspora ingesteld.

Uitnodiging tot participatie 

De president memoreerde ook de ondertekening van een Memorandum of Understanding tussen de Indonesische Diaspora Business Council (IDBC) en de Indonesische Kamer van Koophandel en Industrie (KADIN) in 2012, welke tot doel heeft om een versnelde aanpak te geven aan initiatieven binnen de ondernemersgroep. De president nodigde de leden van het Indonesische Diaspora Congres uit om mee te participeren in mega infrastructurele projecten vallende onder het Master Plan voor Versnelling en Expansie van de Indonesische Economische Ontwikkeling (MP3IE), hetgeen een voorgenomen investering van US$ 400 miljoen beslaat, uit te voeren vóór 2025.

Naar schatting wonen er meer dan 8 miljoen Indonesiërs buiten Indonesië verspreid over meer dan 120 landen. Volgens Wereldbank cijfers ontving Indonesië meer dan US$ 7.2 miljard uit overmakingen naar familie in 2012, waardoor het land werd gekwalificeerd als de derde grootste ontvanger van dergelijke overmakingen in Zuidoost Azië.

Verschillende leden van de diaspora behorende tot succesvolle ondernemers in hun nieuwe thuislanden, voerden het woord en presenteerden nieuwe ideeën voor samenwerkingen en initiatieven voor projecten op economisch en sociaal vlak.

Ook de Indonesische Staatsbank, BNI, tekende een overeenkomst voor partnerschap met de Indonesia Diaspora Network om een financiële partner te zijn, inclusief bij de verwerking van overmakingen. De bank hoopt hiermee haar diensten aan de Indonesiërs die geld overmaken naar huis te verbeteren. Voorts is het streven dat Indonesiërs in diaspora via deze bank ook gemakkelijker zullen kunnen beschikken over financieringen voor aankoop van huizen en opstart van ondernemingen.

De participatie van Surinamers aan de CID II 

Op uitnodiging van de regering van Indonesië participeerde minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken aan dit congres. Angelic Alihusain-del Castilho, werd persoonlijk uitgenodigd door ambassadeur Djalal als participant en spreker. Minister Moestadja was een van de sprekers tijdens een plenaire zitting met als thema: 'Indonesia’s Global Footprints in the World Community'. Tijdens deze sessie deelde minister Moestadja met de aanwezigen zijn herkomst en de levensweg die hij en zijn familie sindsdien hadden afgelegd. Op speciaal verzoek van de aanwezigen sprak de minister enkele regels in het Surinaams Javaans. Bij de afsluiting van het congres ontving de minister ook een bijzondere onderscheiding van de organisatie: 'Most senior and outstanding member of Indonesian Diaspora'.

Alihusain viel de eer te beurt om naast het participeren in het voorlezen van de Diaspora Declaratie, een bijdrage te leveren als deel van een panel tijdens het Publiek Forum. Het thema van de presentatie was: 'Democracy, Good Governance and Pluralism'. Tijdens dit forum presenteerde zij haar visie en opvattingen met betrekking tot de begrippen in het thema. Zij gaf aan dat het van belang is eerst stil te staan bij de ware betekenis van democratie, good governance en pluralisme, alvorens hier een mening over te geven. Te vaak worden deze woorden gebezigd door leiders en beleidsmakers zonder erbij stil te staan wat de daadwerkelijke betekenis en beleving ervan zou moeten zijn.

Volgens Alihusain zijn de begrippen good governance en democratie onlosmakelijk met elkaar verbonden, terwijl het aspect van pluralisme een cruciale invloed kan hebben op de beleving van deze begrippen. Een sterke organisatie van de burgerij, de zgn. civil society, volledige participatie van vrouwen en jongeren, onderwijs en het doorbreken van het generatie op generatie overdragen van armoede, zijn kritieke vereisten wanneer het doel is waarachtige democratie en democratische structuren voor iedereen. Dit is niet alleen een taak van de overheid maar ook van de niet gouvernementele organisaties. Een onmiskenbaar vereiste dat gesteld moet worden aan het leiderschap vanuit het volk is het afleggen van verantwoording en transparantie. Een groot respect voor mensenrechten mag daarbij absoluut niet vergeten worden.

Voorts ging Alihusain ook in op het aspect van jongeren en hoe hen te motiveren en te stimuleren om te blijven geloven en streven naar vooruitgang op eerlijke wijze. Zij stond ook stil bij het belang van voorbeeldfiguren. Aspecten zoals transparantie en daadwerkelijke participatie zijn niet te verwaarlozen. Zij verwees in dit kader naar de constateringen van de OAS tijdens de vijfde Summit of the Americas in 2009. De armoedecyclus moet doorbroken worden. Er ligt een bijzondere rol voor de diaspora hierbij weggelegd: namelijk het mobiliseren van kennis, capaciteit en expertise en deze ten dienste stellen van de Indonesische gemeenschap. De opzet van een beurzensysteem voor jonge Indonesiërs om verder te studeren is een praktisch en snel uitvoerbaar initiatief.

Naast Alihusain bestond het panel uit Imam Shamsi Ali uit New York (Muslim Scholar) die zich erg inzet voor interreligieuze verdraagzaamheid en samenwerking, dhr Rafendi Djamin (ASEAN Intergouvernementele commissie voor Mensenrechten), Ambassadeur A.M. Fachir (Directeur Generaal voor Informatie en Public Diplomacy, Indonesië)

Tot slot 

Het tweede Congres van de Indonesische Diaspora is gekenmerkt door de realisatie van samenwerkingsverbanden tussen het Indonesisch bedrijf en bankwezen en het Indonesisch Diaspora Netwerk, partnerschappen en erkenning van het belang van de diaspora voor Indonesië vanuit de hoogste regionen van de regering en een verdieping en versterking van het netwerk van Indonesische diaspora. Voor mij was het een bijzondere eer om daarvoor te zijn uitgenodigd en me te mogen rekenen tot de derde categorie binnen de Indonesische diaspora, namelijk die van Vrienden van Indonesië. Als diplomaat was het voor mij een visie verbredende ervaring.

Dat diaspora van groot belang kan zijn in de verdere ontwikkeling van landen is geen nieuw idee, vele landen hebben reeds een diaspora beleid. Dit beleid heeft soms specifieke karakteristieken van het land, maar er zijn ook veel overeenkomsten tussen het diaspora beleid van landen die daar succesvol mee zijn. Het Indonesisch diaspora beleid is begonnen als een beweging resulterend van een idée van Ambassadeur Dino Patti Djalal om de ‘brain drain’ om te keren naar een ‘brain gain”. Ambassadeur Djalal zelf is recentelijk genomineerd als een van de kandidaten voor het Presidentschap vanuit de Democratische Partij, de politieke partij van de huidige president Yudhoyono. De verkiezingen vinden plaats medio 2014.

Bij het idee van Djalal staat centraal de volledige participatie van diaspora zelf aan het richting geven van de ontwikkeling van het beleid, hetgeen nu al heeft geresulteerd in een sterke organisatie aanwezig in meer dan 20 landen. Het initiatief van ambassadeur Djalal heeft een lange termijn visie, het is geen verkiezingsissue. Het is zoals de ambassadeur zelf zei: Een nationale zaak en diaspora is geen bezit of verworvenheid van deze of gene politieke partij. Dit is ook duidelijk in de samenstelling van commissies en andere structuren, evenals het betrekken en selecteren van sprekers. De enige criteria die gelden zijn: deskundigheid, representativiteit en oprechtheid in vriendschap en verbondenheid.

Angelic Alihusain-del Castilho

UIT: STARNIEUWS 31-08-2013

EXPLORING DIASPORA STRATEGIES

Exploring Diaspora Strategies A diaspora strategy is an explicit policy initiative or series of policy initiatives enacted by a state, or its peoples, aimed at developing relationships with their diaspora and affinity diaspora populations. It is best thought of as an overarching framework for providing a level of coherence to the range of diaspora policies devised and implemented by a variety of agencies. The Exploring Diaspora Strategies workshop brought together key policy makers and implementers from Ireland, Australia, Chile, India, Jamaica, Lithuania, New Zealand and Scotland, plus the World Bank, to share their experiences and to consider what constitutes best practice with respect to the development and rollout of diaspora strategies. In particular it focused on the different approaches countries have taken to issues such as oversees supports, philanthropy, returnee policy, and business networks vis-a-vis their diaspora populations. The workshop was a highly successful event allowing each country to share their experiences and learn from each other. It is anticipated that it will be the first in a series of similar events. Read more: http://www.nuim.ie/nirsa/diaspora/

Afrikans In The Diaspora(India)

Suriname? Nee, dit is India.